Weblog en nieuws


De bezoekers van de tuin vertellen aan ons hun meest intieme en emotionele verhalen. Het lijkt alsof de achterwand van mergel (70 tot 100 miljoen jaar oud) het oer gevoel naar boven haalt. Er gaat geen dag voorbij, zonder een mooi en indrukwekkend verhaal.

Een man van ca. 75 jaar oud, kwam koffie drinken met een vriend, ze zaten aan een tafeltje op het kleine terras, voor in de tuin. Na twee koffies wilde hij meer weten over ons project in Zimbabwe, over de kunstenaars, de steensoorten en het meest belangrijke over de cultuur van de Zimbabwanen. Ik vertelde hem over de Shona-stam en hun geloof dat je na de dood blijft voortleven.
Zijn vrouw was een half jaar geleden gestorven, zij wilde geen bloemen op haar begrafenis maar in plaats daarvan het geld dat ze zouden uitgeven aan de bloemen besteden aan een goed doel. Ze wist ook precies wat het goede doel zou zijn. Zij wilde het doneren aan een heel arme gemeenschap in Ghana. Haar motto was dat haar dood niet stond voor het einde maar voor het (door)leven. Uit haar dood zou iets nieuws verrijzen om opnieuw vruchten te dragen. Wat prachtig symbolisch, door haar overlijden hebben vijf gezinnen de kans gekregen om een volwaardig bestaan op te bouwen. De ouders zijn door hun werk weer is staat om voor hun kinderen te zorgen, is er geld om de kinderen naar school te laten gaan. En hebben ze een doel in het leven gekregen. Maar de weduwnaar wilde zelf ook nog een herinnering.
Terwijl hij daar zat te genieten met zijn vriend van koffie me een stukje vlaai, kon hij zijn ogen niet afhouden van een klein sculptuurtje. En wat bleek? De titel van het beeldje was: Endless Live. Hoe toepasselijk!

Groetjes José