Weblog en nieuws


Ik was verdwaald in Harare en kwam opeens in een nauw straatje waar ik nog nooit was geweest. Ik ben dan meteen nieuwsgierig: Wie woon daar en wie leeft daar!
Het was duidelijk, de huisjes waren eigenlijk hutjes, of een schuurtje waar onze fietsen in staan. Voor een van de huisjes stonden twee jonge jongens te zagen in oude oliedrums. Naast de oliedrums, stonden 4 kleine roodborstjes, waar een andere jongen rode buikjes op aan het schilderen was. Ik was meteen gecharmeerd van de vogeltjes, en vroeg of ze er 100 voor me konden maken. Ik heb nog nooit zulke gelukkige en blije mensen gezien, ze sprongen en juichten, of ik misschien iets kon aan betalen. Zogezegd, zo gedaan, ik heb ze 100 dollar gegeven voor materiaal en een week later kon ik de roodborstjes in ontvangst nemen. Ze waren nog mooier dan de eerste 4 die ik al had gezien.
Het mooie is, dat ze nu eigenwaarde hebben, een toekomst en nu in hun eigen onderhoud kunnen voorzien.

Groetjes uit Zimbabwe José